Voor de verwerkingsopdracht bij 'Karel en de Elegast' heb ik het beroemde verhaal in een nieuw modern jasje gestoken. Onderstaande betreft een fragment.
Na twee jaar
gevangenisstraf is Elegast weer op vrije voeten. Hiervoor stond hij op nummer
een van de lijst van topadvocaten van het land. Bij een van zijn zaken heeft
Elegast een van zijn cliënten verdedigd tegen een misdadiger en deze zaak had
hij in eerste instantie gewonnen. Echter had de advocaat van de misdadiger, een
advocaat die op nummer twee stond op de lijst der topadvocaten en die de naam
draagt Eggeric , de rechter zo kunnen manipuleren dat de rechter Elegast als
een corrupte advocaat heeft veroordeeld. Nu mag Elegast nooit meer werken als
advocaat en is hij alles kwijt. Elegast loopt door de straten van Amsterdam en
hij is geneigd te gaan stelen voor eigen overleving.
De afgelopen twee jaar zijn zo aan hem voorbijgegaan en
Elegast heeft geen idee wat er in die tijd in de buitenwereld is gebeurd. Terwijl
hij door de straten dwaalt, wordt hem een krant in de handen gedrukt. Elegast
leest de grote koppen op de voorpagina: “Nummer
één advocaat Eggeric boekt weer succes”. Elegast begint te grijnzen.
‘Precies wat ik al verwacht had’, denkt hij. Elegast gooit de krant in de
prullenbak en hij loopt een parkje in. Het is al erg laat en onder een brug
ziet hij een groepje zwervers op de grond liggen. Elegast besluit ernaar toe te
gaan. Wanneer de zwervers erachter komen dat Elegast niets heeft, besluiten ze
hem op te nemen in de groep. De hele nacht vertellen ze elkaar hun verhalen en
Elegast krijgt medelijden met de zwervers. Hij vindt dat de zwervers deze
armoede niet verdienen en dat de maatschappij drastisch veranderd zou moeten
worden. ’s Nachts besluit Elegast terug de stad in te gaan om eten en een
telefoon te stelen. Hij schakelt het alarm uit en breekt in bij de dichtstbijzijnde
Albert Heijn supermarkt. Vervolgens gaat hij richting een telefoonzaak, waar
hij een iPhone meeneemt. Het alarm was afgegaan, maar Elegast heeft de indruk
kunnen wekken dat het kwam door een storing in het systeem dat wel vaker
voorkwam. Zodoende heeft Elegast zich snel uit de voeten kunnen maken.
De volgende dag gaat Elegast al vroeg op pad. Hij is heel
erg boos op de onrechtvaardige Eggeric. Eggeric vormt een gevaar voor de wereld
en Elegast wil dat Eggeric voorgoed achter de tralies zit. Elegast bedenkt een
plan waarvoor hij een grote som geld nodig heeft. Hij besluit de misdadiger te
beroven, voor wie Eggeric twee jaar geleden advocaat is geweest. Elegast weet
dat de misdadiger een echte drugsbaron is en dat hij een ondergrondse loods
heeft met drugs en veel contant geld. Destijds heeft Eggeric deze loods goed
verborgen weten te houden, waardoor Elegast corrupt overkwam. Elegast gaat
meteen naar de ondergrondse loods.
Wanneer Elegast aankomt, staat de deur van de loods open.
‘Ik wist dat deze criminelenbende onvoorzichtig is, maar zijn ze zo dom om de
deur open te laten staan?’, denkt Elegast. Net wanneer Elegast naar binnen wil
lopen, hoort hij een bekende stem. Deze stem herkent hij uit duizenden:
Eggeric. Hij besluit naar binnen te gluren en ziet inderdaad Eggeric staan,
samen met de bekende groep criminelen. ‘Aha, ze werken dus samen. Ik wist niet
dat Eggeric ook in het drugscircuit zat’, denkt Elegast. Hij wil ze op
heterdaad betrappen, maar hij moet wel bewijs kunnen leveren. Ineens herinnert
hij zich de gestolen telefoon. Hij pakt de iPhone uit zijn zak en maakt stiekem
foto’s en video’s van de gesprekken tussen Eggeric en de criminelen. Tevreden
loopt Elegast weg en hij gaat op weg naar het politiebureau. Hij toont aan
iedereen die het maar wil zien de beelden. Het is duidelijk: Eggeric is
corrupt. Diezelfde dag nog worden Eggeric en de criminelen opgepakt. Er is meer
dan genoeg bewijs: de beelden en het gevonden geld en drugs in de loods.
Tijdens de rechtszaak blijkt dat veel meer advocaten de dupe zijn geweest van
Eggeric. De criminelen en Eggeric belanden in de cel en Elegast wordt beloond:
hij mag weer advocaat zijn én hij krijgt zijn bezittingen weer terug. En de
oude cliënt van Elegast van twee jaar geleden? Zij is heel erg blij dat Elegast
de criminelen alsnog te pakken wist te krijgen en zij beloont hem met een
flinke som geld. Elegast besluit de bezittingen en het geld met de aardige
zwervers in het park te delen en zo vormt hij een mooi voorbeeld voor de
maatschappij. Allen leefden nog lang en gelukkig.
