Titel: Hersenschimmen
Auteur: J. Bernlef
Uitgave: te Amsterdam, 1984
Aantal pagina’s: 166
Genre: psychologische roman
Auteur: J. Bernlef
Uitgave: te Amsterdam, 1984
Aantal pagina’s: 166
Genre: psychologische roman
Samenvatting
Maarten Klein, een oude man woont samen met zijn vrouw Vera en hond Robert in Gloucester. Samen hebben ze twee kinderen die in Nederland wonen. Maarten merkt dat hij steeds vergeetachtiger wordt. In het begin gaat het slechts om onschuldige dingen als het vergeten van de tijd of het vergeten van onschuldige dingen in het dagelijkse leven. Langzaamaan begint Maarten steeds meer te piekeren over zijn vergeetachtigheid en hij begint steeds belangrijkere dingen te vergeten, die een normaal mens niet zo snel vergeet, zoals de naam van zijn vrouw. Hij begint steeds erger te dementeren en hij haalt het verleden en het heden door elkaar. Vera maakt zich ondertussen steeds meer zorgen en ze schakelt Dokter Eardly in en uiteindelijk een hulp in huis: Phil Taylor. Maarten blijft al deze nieuwe mensen ondertussen verwarren met andere personen. Wanneer Maarten weer zo in de war is, wordt hij geïnjecteerd om rustig te worden. Uiteindelijk wordt Maarten naar een inrichting gebracht. Deze nieuwe omgeving maakt hem helemaal in de war en zijn gedachten raken in de knoop. Het boek eindigt vervolgens met het bezoek van een vrouw (Vera) die hij niet herkent. Ze vertelt hem dat het weer lente wordt.Verwachtingen
Hersenschimmen is een bekend boek, waarvan ik altijd al eens iets over heb gelezen en gehoord. Het leek me erg interessant om een boek met een psychologische achtergrond te gaan lezen. Zodoende ben ik begonnen in Hersenschimmen.
Mijn verwachtingen van het boek waren
positief. Ik verwachtte veel beschrijving van gedachten en de mogelijkheid om
je in te kunnen leven in een dementerende persoon. Het boek leek me erg
interessant om te lezen.
Motieven
De winter is een belangrijk motief in het boek. Het boek speelt zich af tijdens de winter en Maarten heeft duidelijk een hekel aan de winter. Zijn vergeetachtigheid verwijt hij dan ook aan de winter. Maarten heeft ook nog vele herinneringen aan de oorlog, waarin de winter ook steeds terugkeert.
In het verhaal duikt een bijzonder boek
telkens op. “Our man in Havana” geeft weer hoe erg zijn vergeetachtigheid
wordt. Wanneer hij het voor de eerste keer ziet, weet hij niet dat het boek van
hem is, maar hij kent de details van het boek wel. Na het boek meerdere malen
te zijn tegengekomen, wordt het duidelijk dat hij steeds minder dingen over het
boek nog weet.
Tenslotte is taal ook een belangrijk motief.
Maartens geheugen verslechtert steeds meer en hij begint de taal door de war te
halen. Hij praat in zichzelf en hij haalt Engels en Nederlands door elkaar.
Gedurende het boek wordt dit steeds erger en komt dit steeds terug.
Thema
Ziekte is het belangrijkste thema van dit verhaal. Het begint onschuldig, maar langzaam maar zeker neemt de ziekte het leven van Maarten over. Hij kan niet meer normaal functioneren doordat hij belangrijke dingen vergeet. Zijn naasten herkent hij niet meer en hij kan het verleden en het heden niet uit elkaar houden. De ziekte beïnvloed bovendien niet alleen Maartens leven, maar ook het leven van zijn vrouw, Vera. Het boek laat ook zien hoe moeilijk het voor Vera is dat haar eigen man haar niet meer herkent.Beoordeling
Hersenschimmen heeft geen ingewikkeld taalgebruik. Het boek leest erg vlot en het boek is geschreven vanuit de belevenis van de hoofdpersoon, Maarten Klein. In het einde van het boek, waarin Maarten bijna alles vergeet, wordt de schrijfstijl erg interessant. De auteur geeft de korte gedachtes weer die door Maartens hersenen flitsen ook in het boek alsof de gedachtes door het boek flitsen. Naarmate het boek eindigt worden de gedachtes steeds sneller en de lezer krijgt in de gaten dat de hoofdpersoon steeds sneller zijn gedachtes weer vergeet. De volgende fragmenten geven een impressie van deze weergave:
Rond het begin van het verhaal:
Blz.76: “Ik leg de krant over het boek op Vera’s
stoel en doe de gordijnen dicht. Dan zet ik de televisie aan. Ik luister en
kijk naar de vlotte modieus gekapte vrouwen en mannen van het NBC-nieuws, druk
gebarend achter hun desk. Ik begrijp alles wat ze zeggen. Ik kan alles volgen.
Ja, het moet een kleine beroerte geweest zijn, een hele lichte. Ik vertel het
Vera niet, ze zou zich maar zorgen maken.”
Deze gedachte is erg duidelijk en het bevat
nog een relatie.
In het eind van het verhaal is het duidelijk
dat zijn gedachtes in de knoop zitten:
Blz. 165: “en iemand zegt… fluisterend…de stem
van een vrouw en je luistert…je luistert met gesloten ogen…luistert alleen maar
naar haar stem die fluistert…dat het raam is gemaakt…dat waar eerst die oude
deur voor zat gespijkerd…dat daar nu weer glas zit…glas waar je doorheen kunt
kijken…naar buiten…het bos in en de lente die bijna begint…zegt ze…fluistert ze…de
lente die op het punt staat te beginnen…
Tijd
Het verhaal speelt zich gedurende eind winter af en het verhaal eindigt zo rond
de komst van de lente. Dee vertelde tijd is dus vrij kort. Het boek bevat enorm
veel flashbacks, weergegeven in herinneringen van Maarten. Heden en verleden
wisselen elkaar regelmatig af.
Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Gloucester in de Verenigde Staten. Binnen Gloucester verschilt de ruimte nog weleens. Meestal speelt het verhaal zich af in het huis van Vera en Maarten, maar dit kan wisselen met het strand en op het eind van het verhaal de inrichting.Eindoordeel
Hersenschimmen is een bijzonder boek dat de lezer in zijn greep heeft. Het boek laat je nadenken en beleven hoe dementie zich kan ontwikkelen. Vanuit het perspectief van Maarten kun je lezen hoe hij de dingen die tegen hem gezegd worden opvangt. Dit is erg interessant. Ook door het vrij makkelijke taalgebruik leest het boek vlot, wat het lezen ook prettig maakt. Bovendien bevat het boek een enigszins open einde, waardoor de lezer zelf aan het denken gezet wordt. Dit geeft het verhaal ook een mysterieus accent.
Het enige nadeel voor mij is dat de kinderen
van Vera en Maarten nooit fysiek voorbij zijn gekomen in het boek. Dit had ik
wel leuk gevonden. Er wordt slechts over hen verteld in herinneringen.
Het boek bevat inderdaad, naar verwachting,
vele beschrijvingen van gedachtes en het heeft me een goed kijkje gegeven in de
ogen van een dementerend persoon met alle situaties er rondom. Al met al kom ik
tot onderstaand eindoordeel op de oordeelbalk:
0
|
10
|
Bronvermelding:
- http://educatie-en-school.infonu.nl/samenvattingen/61735-boekverslag-hersenschimmen.html
- http://www.scholieren.com/boekverslag/46933
- http://nl.wikipedia.org/wiki/Hersenschimmen
- http://www.lezenvoordelijst.nl/zoek-een-boek/nederlands-15-tm-19-jaar/h/hersenschimmen/