Karel en de Elegast - Verwerkingsopdracht -

Voor de verwerkingsopdracht bij 'Karel en de Elegast' heb ik het beroemde verhaal in een nieuw modern jasje gestoken. Onderstaande betreft een fragment. 

Na twee jaar gevangenisstraf is Elegast weer op vrije voeten. Hiervoor stond hij op nummer een van de lijst van topadvocaten van het land. Bij een van zijn zaken heeft Elegast een van zijn cliënten verdedigd tegen een misdadiger en deze zaak had hij in eerste instantie gewonnen. Echter had de advocaat van de misdadiger, een advocaat die op nummer twee stond op de lijst der topadvocaten en die de naam draagt Eggeric , de rechter zo kunnen manipuleren dat de rechter Elegast als een corrupte advocaat heeft veroordeeld. Nu mag Elegast nooit meer werken als advocaat en is hij alles kwijt. Elegast loopt door de straten van Amsterdam en hij is geneigd te gaan stelen voor eigen overleving.

De afgelopen twee jaar zijn zo aan hem voorbijgegaan en Elegast heeft geen idee wat er in die tijd in de buitenwereld is gebeurd. Terwijl hij door de straten dwaalt, wordt hem een krant in de handen gedrukt. Elegast leest de grote koppen op de voorpagina: “Nummer één advocaat Eggeric boekt weer succes”. Elegast begint te grijnzen. ‘Precies wat ik al verwacht had’, denkt hij. Elegast gooit de krant in de prullenbak en hij loopt een parkje in. Het is al erg laat en onder een brug ziet hij een groepje zwervers op de grond liggen. Elegast besluit ernaar toe te gaan. Wanneer de zwervers erachter komen dat Elegast niets heeft, besluiten ze hem op te nemen in de groep. De hele nacht vertellen ze elkaar hun verhalen en Elegast krijgt medelijden met de zwervers. Hij vindt dat de zwervers deze armoede niet verdienen en dat de maatschappij drastisch veranderd zou moeten worden. ’s Nachts besluit Elegast terug de stad in te gaan om eten en een telefoon te stelen. Hij schakelt het alarm uit en breekt in bij de dichtstbijzijnde Albert Heijn supermarkt. Vervolgens gaat hij richting een telefoonzaak, waar hij een iPhone meeneemt. Het alarm was afgegaan, maar Elegast heeft de indruk kunnen wekken dat het kwam door een storing in het systeem dat wel vaker voorkwam. Zodoende heeft Elegast zich snel uit de voeten kunnen maken.

De volgende dag gaat Elegast al vroeg op pad. Hij is heel erg boos op de onrechtvaardige Eggeric. Eggeric vormt een gevaar voor de wereld en Elegast wil dat Eggeric voorgoed achter de tralies zit. Elegast bedenkt een plan waarvoor hij een grote som geld nodig heeft. Hij besluit de misdadiger te beroven, voor wie Eggeric twee jaar geleden advocaat is geweest. Elegast weet dat de misdadiger een echte drugsbaron is en dat hij een ondergrondse loods heeft met drugs en veel contant geld. Destijds heeft Eggeric deze loods goed verborgen weten te houden, waardoor Elegast corrupt overkwam. Elegast gaat meteen naar de ondergrondse loods.

Wanneer Elegast aankomt, staat de deur van de loods open. ‘Ik wist dat deze criminelenbende onvoorzichtig is, maar zijn ze zo dom om de deur open te laten staan?’, denkt Elegast. Net wanneer Elegast naar binnen wil lopen, hoort hij een bekende stem. Deze stem herkent hij uit duizenden: Eggeric. Hij besluit naar binnen te gluren en ziet inderdaad Eggeric staan, samen met de bekende groep criminelen. ‘Aha, ze werken dus samen. Ik wist niet dat Eggeric ook in het drugscircuit zat’, denkt Elegast. Hij wil ze op heterdaad betrappen, maar hij moet wel bewijs kunnen leveren. Ineens herinnert hij zich de gestolen telefoon. Hij pakt de iPhone uit zijn zak en maakt stiekem foto’s en video’s van de gesprekken tussen Eggeric en de criminelen. Tevreden loopt Elegast weg en hij gaat op weg naar het politiebureau. Hij toont aan iedereen die het maar wil zien de beelden. Het is duidelijk: Eggeric is corrupt. Diezelfde dag nog worden Eggeric en de criminelen opgepakt. Er is meer dan genoeg bewijs: de beelden en het gevonden geld en drugs in de loods. Tijdens de rechtszaak blijkt dat veel meer advocaten de dupe zijn geweest van Eggeric. De criminelen en Eggeric belanden in de cel en Elegast wordt beloond: hij mag weer advocaat zijn én hij krijgt zijn bezittingen weer terug. En de oude cliënt van Elegast van twee jaar geleden? Zij is heel erg blij dat Elegast de criminelen alsnog te pakken wist te krijgen en zij beloont hem met een flinke som geld. Elegast besluit de bezittingen en het geld met de aardige zwervers in het park te delen en zo vormt hij een mooi voorbeeld voor de maatschappij. Allen leefden nog lang en gelukkig.